wladzarobotnicza.pl - strona Alternatywy Socjalistycznej (dawniej GPR)
Alternatywa Socjalistyczna wobec koncepcji „Dochodu Podstawowego” PDF Drukuj Email
Wpisał Damian Winczewski   
Wtorek, 03. Marzec 2015 12:23

1Reformistyczna lewica w poszukiwaniu nowej nadziei

Idea dochodu podstawowego funkcjonuje w niektórych kręgach lewicy (lecz nie tylko!) co najmniej od lat 70-80 ubiegłego wieku. Kryzys i upadek Związku Radzieckiego oraz powstałych po drugiej wojnie światowej zdeformowanych państw robotniczych uderzył silnie w całą lewicę i cały ruch robotniczy. Przyczyniło się to do fali pesymizmu i rezygnacji wielu działaczy i myślicieli, niektórzy z nich całkowicie porzucili postulaty likwidacji kapitalizmu, licząc na to, że dzięki namysłowi teoretycznemu uda znaleźć się sposób na wcielenie socjalistycznych pryncypiów w ramach obecnego systemu. W ostatnich latach, podobnie jak większość zachodnich mód, koncepcja ta ze znacznym opóźnieniem dotarła także do naszego kraju. Znaczna część polskiej lewicy jest zdemoralizowana ciągłymi porażkami oraz narastającą od lat antykomunistyczną nagonką. Podobnie jak ich zachodni koledzy stracili nadzieję na zmianę istniejącej sytuacji. Drobnomieszczańska część polskiej lewicy wskutek tego powiela teorie wstecznych zagranicznych nurtów, w rodzaju np. włoskiego postoperaizmu. Liczą, że wobec własnej bezsilności i nieudolności zmianę społeczną da się osiągnąć poprzez kilka śmiałych decyzji administracyjnych i nowe sposoby redystrybucji dochodów.

Więcej…
 
USA: strajk pracowników rafinerii – walka o bezpieczeństwo robotników i społeczności lokalnych PDF Drukuj Email
Wpisał Jordan Quinn, Socialist Alternative, 17.02.2015   
Niedziela, 22. Luty 2015 19:44

strajk„Nasza lokalna organizacja związkowa straciła 14 ludzi w ciągu 16 lat. Szczerze, mamy dość tego, że nasi koledzy giną i są wystawiani na ryzyko” – Steve Garey, przewodniczący organizacji związkowej nr 12-591

 

1 lutego około 3 800 członków związku zawodowego United Steel Workers (USW) w 9 rafineriach w różnych częściach Stanów Zjednoczonych rozpoczęło strajk po tym, jak firmy naftowe przerwały negocjacje. Od tego czasu robotnicy z dwóch kolejnych rafinerii dołączyli do strajku. Pracownicy naftowi domagają się skończenia z outsourcingiem, zbyt małym zatrudnieniem i obowiązkowymi nadgodzinami w krajowych układach zbiorowych. Te warunki pracy zagrażają bezpieczeństwu nie tylko pracowników, ale też społeczności, których są częścią. Narastające zmęczenie może prowadzić do błędów lub niedopatrzeń, które podczas rafinacji ropy naftowej mogą mieć straszliwe konsekwencje.

Więcej…
 
SYRIZA i Podemos: co stoi za wzrostem nowych lewicowych formacji? PDF Drukuj Email
Wpisał Kacper Pluta   
Wtorek, 17. Luty 2015 18:21

podemosPogrążona w kryzysie europejska radykalna lewica od lat próbowała wyrwać się z paraliżu i rozbicia poprzez tworzenie „szerokich” formacji. Jednak dopiero w ostatnich latach, po spustoszeniu, jakiego dokonały kryzys gospodarczy i polityka cięć kapitalistycznych rządów, partie radykalnej lewicy w południowej Europie zyskały sobie masowe poparcie. Lewica w Polsce poszukując swojej drogi coraz chętniej odwołuje się do przykładów greckiej SYRIZY i hiszpańskiego Podemos. Konieczna jest zatem analiza przyczyn sukcesów tych formacji, jak i wyciągnięcie wniosków z ich błędów.

 

Kryzys kapitalizmu i katastrofa społeczna

Kryzys sektora bankowego z lat 2007-2008 doprowadził do odprowadzenia przez państwa ogromnych środków finansowych do banków i instytucji finansowych, co z kolei przyczyniło się do wzrostu długu publicznego. Recesja lub w najlepszym razie anemiczny wzrost gospodarczy prowadziły do pogłębienia problemu – słabe wyniki gospodarcze oznaczały spadek dochodów budżetu; rządy próbowały ograniczyć deficyt poprzez ataki na płace, emerytury, prawa socjalne itd. Wynikający z tego spadek poziomu życia i spadek siły nabywczej mas ludności dodatkowo pogarszał sytuacje gospodarczą. W taki sposób populacje krajów południowej Europy (nazywane też PIGS) wpadły w zaklęte koło kryzysu i dramatycznego pogorszenia poziomu życia. Grecja, Portugalia, Hiszpania i Włochy przodują w europejskich statystykach wysokości długu publicznego oraz bezrobocia. Szczególnie dotkliwe jest bezrobocie wśród młodzieży: we Włoszech sięga 44%, a w Hiszpanii i Grecji wynosi zatrważające 58%! Prywatyzacje i zwolnienia w sektorze publicznym uderzyły w ludzi pracy, zwłaszcza w słabo uprzemysłowionej Grecji, doprowadzając praktycznie do kryzysu humanitarnego. Dzisiejsza Grecja to kraj ze zdewastowaną ochroną zdrowia, masowym problemem bezdomności i niedożywienia, ze wskaźnikami społecznymi plasującymi kraj poza standardami „pierwszego świata”.

 

Bankructwo starych elit

Więcej…
 
Problemy górnictwa i program naprawy sektora PDF Drukuj Email
Wpisał Kacper Pluta   
Czwartek, 12. Luty 2015 21:43

fot. WZZ Podczas ostatnich protestów górniczych kapitalistyczne media i „eksperci” usiłowali podzielić górników z resztą klasy robotniczej poprzez intensywną kampanię propagandową. Ulubioną śpiewką podczas ataków na górnictwo jest termin „trwale nierentownej kopalni”. Nie jest to żadna nowość, ta sama formuła była używana w ciągu ostatnich 20 lat niszczenia górnictwa i szerszej de-industrializacji.

 

W rzeczywistości za sytuację w górnictwie całkowicie odpowiedzialne są kapitalistyczne rządy po 1989 roku. Przez wiele lat zadłużanie kopalń było świadomą polityką rządów – następowało to poprzez narzucanie kopalniom niekorzystnej polityki cenowej w czasach Balcerowicza, co pociągało za sobą w oczywisty sposób złe wyniki finansowe kopalń. To z kolei było pretekstem do zamykania kopalń przeprowadzanego zwykle w bezmyślny, rabunkowy sposób (niszcząc praktycznie nieodwracalnie ich potencjał produkcyjny, nieraz w nowo zbudowanych, wartych miliony złotych zakładach).

 

Zdewastowane górnictwo, nie mogło utrzymać swojej zbudowanej w czasach PRL pozycji eksportera, ani nawet wykorzystać boomu cenowego na węgiel na początku lat dwutysięcznych.

 

Gdyby nie te krótkowzroczne działania polskich elit poddanych neoliberalnym strategiom międzynarodowych instytucji finansowych, polskie górnictwo mogłoby podczas boomu węglowego zbudować zaplecze finansowe dla inwestycji poprawiających produktywność oraz redukujących negatywny wpływ na środowisko.

Więcej…
 
Turcja: rząd zakazuje strajku robotnikom branży metalowej PDF Drukuj Email
Wpisał Sosyalist Alternatif, sekcja Komitetu na rzecz Międzynarodówki Robotniczej (CWI) w Turcji   
Czwartek, 05. Luty 2015 13:07

1Brońmy prawa do strajku!

W branży metalowej miały miejsce negocjacje zbiorowe między MESS (‘Turecki Związek Producentów Branży Metalowej’ – organizacja pracodawców) a trzema związkami zawodowymi: Birleşik Metal-Iş, Turk Metal i Celik-Iş.

 

Zarówno Turk Metal, jak i Celik-Iş, będące żółtymi związkami, zawarły porozumienie z MESS pomimo bardzo kiepskich warunków. MESS chce wydłużyć ważność obowiązywania układów zbiorowych z dwóch do trzech lat, a ich propozycja podwyżek dla robotników wynosi mniej, niż przewidywana inflacja. Birlesik Metal-Is (cześć DISK, lewicowej Konfederacji Postępowych Związków Zawodowych Turcji) i MESS nie mogły dojść do porozumienia, dlatego związek podjął decyzję o przystąpieniu do strajku. Pierwsza fala strajku miała rozpocząć się 29 stycznia w 22 fabrykach.

 

Szefowie domagali się głosowania nad strajkiem we wszystkich fabrykach. W 22 zakładach, średnie poparcie dla strajku wyniosło 85 procent, pomimo tego, że głosowali wszyscy pracownicy, łącznie z nieuzwiązkowionymi i „białymi kołnierzykami”. W trzech fabrykach zarządy, bojąc się dobrze zorganizowanego strajku, zawarły odrębne porozumienia z Birlesik Metal-Is i tym samym zrzekły się członkostwa w MESS.

Więcej…
 
Nowy numer "Jedności Pracowniczej" już w sprzedaży! PDF Drukuj Email
Wpisał Alternatywa Socjalistyczna   
Poniedziałek, 02. Luty 2015 22:55

JP 30Jedność Pracownicza numer 30 (luty 2015) jest już w sprzedaży. W tym numerze można przeczytać:

  • Teoria: Alternatywa Socjalistyczna wobec koncepcji „Dochodu Podstawowego”

Idea dochodu podstawowego funkcjonuje w niektórych kręgach lewicy (lecz nie tylko!) co najmniej od lat 70-80 ubiegłego wieku. Kryzys i upadek Związku Radzieckiego oraz powstałych po drugiej wojnie światowej zdeformowanych państw robotniczych uderzył silnie w całą lewicę i cały ruch robotniczy. Przyczyniło się to do fali pesymizmu i rezygnacji wielu działaczy i myślicieli, niektórzy z nich całkowicie porzucili postulaty likwidacji kapitalizmu licząc na to, że dzięki namysłowi teoretycznemu uda znaleźć się sposób na wcielenie socjalistycznych pryncypiów w ramach obecnego systemu. W ostatnich latach, podobnie jak większość zachodnich mód, koncepcja ta ze znacznym opóźnieniem dotarła także do naszego kraju.

 

  • Wiadomości

Kolejne ataki na prawo pracy, Solidarność ze szwaczkami z Trend Fashion w Myślenicach, Pikiety w rocznicę masakry robotników naftowych w Kazachstanie

 

  •  Irlandia: walka przeciwko opłatom za wodę wstrząsa establishmentem

Od wielu miesięcy w Irlandii toczy się masowa walka przeciwko wprowadzeniu opłat za wodę. Uderzeni bezrobociem i niskimi płacami Irlandczycy nie są w stanie ponosić kosztów nowej opłaty, która jest poza tym podwójnym obciążeniem, gdyż oplata za wodę znajduje się również w ich podatkach. Jednak tym, co naprawdę rozgniewało Irlandczyków, jest rządowa propaganda wg której Irlandia przeżywa wzrost i fazę poprawy ekonomicznej. Zatem Irlandczycy, którzy znosili 6 lat  cięć i wzrostu podatków tłumaczonych kryzysem, widzą obecnie, że tak zwana poprawa gospodarcza nie wynagradza wcale pracowników i ubogich.

 

  • Strajk generalny w Belgii

O strajku generalnym w Belgii, który odbył się 15 grudnia 2014 rozmawialiśmy z Nicolasem Croesem, z Parti Socialiste de Lutte/Linkse Socialistische Partij – belgijskiej sekcji Komitetu na rzecz Międzynarodówki Robotniczej.

Więcej…
 
Grecja: Zwycięstwo wyborcze SYRIZY PDF Drukuj Email
Wpisał Kacper Pluta   
Poniedziałek, 26. Styczeń 2015 14:12

1Aktualizacja: Mimo zwycięstwa wyborczego, SYRIZIE zabrakło 2 miejsc w parlamencie do stworzenia rządu większościowego. Krótko po uzyskaniu wyników wyborczych Aleksis Tsipras odbył rozmowy koalicyjne z Panosem Kammenosem - liderem populistycznej burżuazyjnej partii Niezależnych Greków”, które zakończyły się ogłoszeniem wspólnego utworzenia rządu. Taki rozwój wydarzeń nie jest dla nas zaskoczeniem. SYRIZA już przed wyborami prezentowała gotowość zawarcia koalicji z prawicą na bazie porozumienia „przeciwko Troice”. Jednocześnie grecka KKE od lat odmawia współpracy z innymi partiami lewicowymi i mimo apeli o jednolity front SYRIZY i KKE oraz stworzenie rządu lewicowego, kierownictwo partii komunistycznej pozostało niewzruszone w sekciarskich pozycjach. To oczywiście nie usprawiedliwia zygzaków programowych SYRIZY, ani jej gotowości do sojuszy z prawicą. Jednak błędem byłoby uznanie arytmetyki parlamentarnej za ostateczną pieczęć nad grecką walką. Realizacja programu cofnięcia cięć i przywrócenia godności greckiej klasie robotniczej ostatecznie nie będzie się decydowała w gabinecie frontu ludowego Tsiprasa-Kammenosa, lecz na ulicach, w zakładach pracy, na uniwersyteckich okupacjach! Inicjatywa mas i socjalistyczna alternatywa programowa są cały czas niezbędne dla przeprowadzenia prawdziwych zmian społecznych i greckiej rewolucji.

Lewicowy rząd i perspektywy dla rewolucji społecznej

Po latach cięć, zwolnień, obniżek plac i ataków na prawa pracownicze greckie społeczeństwo odrzuciło żelazny uścisk Troiki (Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Europejski Bank Centralny i Komisja Europejska) wynosząc partię SYRIZA do władzy w wyborach parlamentarnych (zdobyła ona 149 miejsc w 300-osobowym parlamencie). To przełomowe wydarzenie może mieć ogromny, niewidziany od dziesięcioleci, efekt w postaci odrodzenia się mobilizacji ruchu robotniczego i ruchów społecznych. Fala nadziei i walki może tez promieniować z Grecji na cala Europę dając wiatr w żagle partiom i ruchom antykapitalistycznym, a przede wszystkim masom Hiszpanii, Portugalii, Włoch, Irlandii i Bałkanów.

Więcej…
 
Rząd i związki zawodowe dogadały się ponad głowami górników PDF Drukuj Email
Wpisał Alternatywa Socjalistyczna   
Niedziela, 18. Styczeń 2015 19:27

1Nie dla zgniłych kompromisów! Nie dla prywatyzacji górnictwa! Potrzebujemy bojowych związków zawodowych i prawdziwej walki o prawa robotnicze

W sobotę 17 stycznia szefowie górniczych związków zawodowych podpisali porozumienie z rządem Ewy Kopacz, po czym triumfalnie ogłosili koniec strajku, który od 10 dni wstrząsał całym Śląskiem. Porozumienie przedstawiane jest jako „zwycięstwo” protestujących. Faktem jest, że rząd musiał tymczasowo zrezygnować z części swoich ataków na górnictwo. Strajkujący górnicy, solidaryzujący się z nimi robotnicy innych branż oraz mieszkańcy Śląska pokazali swoją siłę i zmusili rząd do ustępstw. Jednak podpisane przez związkowców porozumienie wcale nie jest gwarancją zachowania miejsc pracy i godnych warunków pracy przez górników.

 

Porozumienie przewiduje rozdzielenie kopalń Sośnica-Makoszowy oraz Bobrek-Centrum. Kopalnia Bobrek sprzedana zostanie spółce Węglokoks-Kraj. Kopalnie: Brzeszcze, Centrum, Makoszowy i Piekary trafią do Spółki Restrukturyzacji Kopalń, po czym mają przejąć je „inwestorzy” lub mają zostać przekształcone w spółki pracownicze (przy czym prasa podaje już, że „trzy z nich, oprócz kopalni Centrum, mają już potencjalnego inwestora”). Pozostałe kopalnie KW mają trafić do nowo utworzonej spółki, tzw. „Nowej Kompanii Węglowej”.

 

W praktyce to porozumienie oznacza więc dalszy podział KW oraz otwiera drogę do prywatyzacji czterech kopalń. Nie o to walczyli strajkujący górnicy! Już w trakcie protestu pojawiały się wypowiedzi różnych kapitalistycznych hien (Palikot, Kulczyk, Domarecki), które zwęszyły możliwość taniego nabycia kopalni. Oczywiście, ci rzekomi „dobroczyńcy” zamierzali je przy okazji „zrestrukturyzować”, aby stały się „rentowne”. Dla pracowników kopalń to nic innego, tylko zwolnienia i obniżki wynagrodzeń w imię zysku nowego, prywatnego właściciela. Niewykluczone, że cały zamiar „likwidacji” kopalń od początku miał na celu sprzedaż ich po obniżonej cenie prywatnym firmom. W ten sposób rząd Kopacz dokonuje tego, co przez lata nie udało się kolejnym ekipom rządzącym – prywatyzuje sporą część górnictwa, w dodatku przedstawiając to jako ustępstwo wobec „roszczeniowych” związków zawodowych. Górnicy wielokrotnie dali do zrozumienia, że nie chcą prywatyzacji swoich zakładów. Doskonale wiadomo, że oznacza to dla nich pogorszenie warunków pracy i zwolnienia. Tymczasem już w trakcie strajku pojawiały się wypowiedzi działaczy Solidarności z KWK Brzeszcze, którzy opowiadali się za prywatyzacją kopalni!

Więcej…
 
Nie dla niszczenia górnictwa! PDF Drukuj Email
Wpisał Alternatywa Socjalistyczna   
Wtorek, 13. Styczeń 2015 21:44

fot. WZZ PIKIETA SOLIDARNOŚCIOWA Z GÓRNIKAMI - ŚRODA 14 STYCZNIA GODZ. 15:00 pod Ministerstwem Gospodarki (Plac Trzech Krzyży 3/5). Podczas zgromadzenia będą zbierane koce, śpiwory i inne rzeczy przydatne strajkującym na dole.

Poniżej treść ulotki Alternatywy Socjalistycznej, rozdawanej pod zakładami pracy w różnych miastach Polski:


Mimo obietnic i zapewnień, rząd premier Kopacz przeszedł do ofensywy wobec górników i całego sektora górniczego na Śląsku. „Program naprawczy” Kompanii Węglowej ma polegać na likwidacji 4 kopalń (Bobrek-Centrum, Brzeszcze, Sośnica-Makoszowy i Pokój) i przeniesienie pozostałych do nowej spółki. Wiąże się to ze zwolnieniem 4-5 tysięcy ludzi i przeniesieniem kolejnych 6 tysięcy do innych kopalń. Jednocześnie planowane są ataki na warunki pracy w kopalniach (wydłużenie tygodnia pracy, zmiany zasad wynagradzania). Perspektywa utraty miejsc pracy wywołała spontaniczne akcje strajkowe wśród załóg 4 kopalń przeznaczonych do likwidacji, które następnie rozszerzyły się na inne zakłady. Obecnie strajkuje 12 kopalń Kompanii Węglowej, a wkrótce mogą do nich dołączyć kopalnie Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Szczególnie dramatyczne konsekwencje miałyby zwolnienia w przypadku małopolskiej KWK Brzeszcze – kopalnia jest największym zakładem pracy w powiecie. Również Bytom, gdzie połączone KWK Bobrek i KWK Centrum są ostatnią kopalnia w mieście, jest społecznie naznaczony dezindustrializacją: bezrobocie wynosi tam prawie 20%.

 

Nic dziwnego, że górnicy, ich rodziny i lokalne społeczności odpowiedzieli spontanicznym, zdecydowanym protestem. W chwili pisania tej ulotki pod ziemią strajkuje 2 tysiące górników a pod zakładami odbywają się demonstracje i blokady. Górnicy doskonale wiedzą jaki los czeka ich, jeśli restrukturyzacje wejdą w życie (i obejmą kolejne zakłady) – kolejne dziesiątki tysięcy zwalnianych i ruina uprzemysłowionego regionu. Zmniejszenie zatrudnienia i aktywności kopalń oznacza też trudności dla setek tysięcy pracowników firm kooperujących z górnictwem.

Więcej…
 
Więcej artykułów…
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>

Strona 1 z 48
Alternatywa Socjalistyczna, Powered by Joomla! and designed by SiteGround web hosting