W zeszłym roku dyrekcja szpitala zawarła z pielęgniarkami porozumienie, w którym zobowiązała się do podwyższenia im płac o 1 000 zł. Jednak pracownice dostały tylko 460 zł. Drugiej połowy obiecanych pieniędzy dyrektor IPiN, prof. Danuta Gryglewicz, postanowiła im nie dawać, tłumacząc się zbyt małym wzrostem kontraktów.

Zakładowa organizacja Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych zdecydowała się na rozpoczęcie protestu. Początkowo pielęgniarki brały tylko urlopy na żądanie, gdy to nie poskutkowało – zdecydowały się na ostrzejszą formę protestu. We wtorek 13 stycznia rozpoczęły głodówkę i okupację. Do 10 sióstr, które rozpoczęły głodówkę, szybko dołączały kolejne. Choć nie jest im łatwo – starają się zapewnić pacjentom normalną opiekę. Po dyżurach, zamiast wracać do domów, schodzą do sali na pierwszym piętrze, gdzie rozłożyły koce i karimaty. Tymczasem dyrekcja nie zgadza się, żeby głodujące pielęgniarki opiekowały się pacjentami. Grozi, że jeżeli protest się przedłuży, wynajmie do pracy prywatną firmę. Tymczasem do Instytutu wstrzymano przyjęcia nowych pacjentów.

W zależności od stażu pracy i kwalifikacji, pielęgniarki w IPiN zarabiają 2300-2700 zł brutto. Skarżą się, że żeby wyjechać na wakacje, muszą dorabiać w innym miejscu. Żądania 500 zł – które im przecież obiecano – obniżyły do 300 zł podwyżki do stawki zasadniczej. Jednak dyrektor Ryglewicz nawet na to nie chce się zgodzić. Zaproponowała 280 zł, ale… w formie dodatku. Oznacza to, że tak naprawdę pielęgniarki dostawałyby 190 zł więcej. Na tę kwotę protestujące się nie godzą. Ale w piątek dyrektor zerwała rozmowy i wyszła z nich, trzaskając drzwiami. Zapowiedziała również, że nie będzie wznowienia rozmów, dopóki protest głodowy nie zostanie wstrzymany. Pielęgniarek to jednak nie załamało. Wręcz przeciwnie – zdecydowały się zaostrzyć protest. Od piątku zaprzestały nawet przyjmowania soków, piją tylko wodę. Są zdecydowane kontynuować głodówkę.

- W tej chwili głoduje 40 pielęgniarek i cały czas zgłaszają się kolejne – powiedziała nam Teresa Kolado, przewodnicząca zakładowej organizacji OZZPiP – Będziemy walczyć aż do skutku. Protest będzie się rozszerzał zarówno ilościowo, jak i jakościowo, bo myślimy nad ostrzejszymi formami. Jeżeli dyrektor nie podpisze szybko porozumienia, rozpocznie się strajk.

Protesty pielęgniarek rozlewają się po całym kraju, bo dyrektorzy szpitali nie chcą realizować porozumień płacowych z ubiegłego roku. Nie chcą też wracać do obiecanych negocjacji. Nic dziwnego więc, że pielęgniarki czują, że ich ciężka praca jest lekceważona. W kolejnych szpitalach rozpoczynają się strajki i głodówki. Dopiero co podwyżki wywalczyły pielęgniarki z Lubartowa, Radzynia Podlaskiego, Jarosławia. Zaostrza się protest w Szpitalu Wojewódzkim w Chełmie. Lada chwila mogą się zacząć protesty w szpitalach we Wrocławiu, Włoszczowie, Myślenicach, Gdańsku, Wadowicach, Włodawie, Biłgoraju. O wznowieniu strajku myślą pielęgniarki ze szpitala im. Barlickiego w Łodzi, gdzie akcja protestacyjna została jedynie czasowo zawieszona, a dyrekcja nie chce nawet wyznaczyć nowego terminu rozmów. Na posiedzeniu zarządu OZZPiP będzie się wkrótce rozmawiać o strajku ogólnopolskim.

Najwyższy czas, żeby pielęgniarki za swoją ciężką i odpowiedzialną pracę zaczęły być godnie wynagradzane. Półtora roku temu, w czasie trwania Białego Miasteczka pod Kancelarią Premiera, ludzie pracy z całego kraju byli po ich stronie. Byli z nimi również górnicy z WZZ „Sierpień 80”. Teraz również gotowi są w każdej chwili udzielić poparcia strajkującym pielęgniarkom z Instytutu Psychiatrii i Neurologii.

Artykuł ukazał się w „Kurierze Związkowym” – społecznym tygodniku Komisji Krajowej Wolnego Związku Zawodowego „Sierpień 80”