Pielęgniarki pod sąd

Na strajk w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym im. Norberta Barlickiego zanosiło się od dawna. Pielęgniarki czuły się dyskryminowane, bo ich pensje należały do najniższych w mieście. Pomimo dobrych wyników finansowych szpitala - niektóre z nich zarabiały zaledwie 1800 zł brutto. Chciały, żeby rozpoczynające pracę zarabiały 2 tysiące zł, po pięciu latach – 2,5 tys., a po dziesięciu – 3 tysiące. Jednak ze strony dyrekcji nie było woli rozmów – główną propozycją dyrektora szpitala, Piotra Kuny, było… przejście pielęgniarek na kontrakty. Inną – uzależnienie wynagrodzenia od ilości wykonywanej pracy. Innymi słowy, pielęgniarki miałyby pracować na akord. Ciekawe, jak by się to odbiło na pacjentach?

W tej sytuacji komisja zakładowa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych zorganizowała referendum strajkowe. Wzięło w nim udział 75 proc. pielęgniarek, z których ponad 95 proc. opowiedziało się za strajkiem. Jednak dyrektor nie uznał referendum, ponieważ… wzięło w nim udział mniej, niż 50 proc. pracowników szpitala. Pielęgniarki nie dały się zastraszyć – powołały się na te same opinie prawników, z których w 2006 r. korzystali lekarze. Wówczas uznano, że wystarczy przeprowadzić referendum wśród tej grupy zawodowej, która ma protestować. Lekarze dwukrotnie wygrali wówczas przed sądem proces o nielegalność strajku. Dlaczego w przypadku pielęgniarek miałoby być inaczej? Dyrektor szpitala musiał znać tą sytuację, jednak i tak zaskarżył organizatorki do prokuratury.